Άστεγος..

Στο δρόμο σέρνομαι χαμένος,

μισόγυμνος, κυνηγημένος,

και μοναχός.

Καπνός τα φράγκα μου απ’ την τσέπη,

ό,τι απόμεινε απ’ τα πρέπει.

Είμαι φτωχός.

Νανούρισμα..

Χρώματα κλέβω τ' ουρανού
να πλέξω στα μαλλιά σου
και τ' ασημί του φεγγαριού
ν' απλώσω στα όνειρά σου.

Ο καιρός στο σκοτάδι..

Ο καιρός στο σκοτάδι

μήτε σαλεύει, μήτε λυγά.

Μοιάζει με έρμο καράβι

σε άδεια θάλασσα να κολυμπά.

Ο Μιχάλης Π. Δελησσάβας γράφει για το βιβλίο "Ο καιρός" της Στέλλας Πετρίδου

Περιοδικό "Αιολικά Γράμματα"

Τεύχος 289

Γενάρης-Φλεβάρης 2018

Ωδή στον έρωτα - Η εκδήλωση

Ο έρωτας δεν έχει ηλικία,

δεν έχει σύνορα,

δεν έχει φραγμούς.

Ο έρωτας είναι το πιο αγνό συναίσθημα στον κόσμο.

Ερωτεύομαι γιατί υπάρχω

κι αφού υπάρχω οφείλω να ζω

και ζω μονάχα μέσα από τον έρωτα.

Στης λησμονιάς την άκρη..

Μ’ ένα μαντήλι κίτρινο

σκουπίζω τη ματιά μου,

που δάκρυ στάζει ποταμό.

Για της αγάπης τον καημό

μαραίνεται η καρδιά μου.

Ο Παναγιώτης Σ. Παρασκευαΐδης γράφει για το βιβλίο "Ο καιρός" της Στέλλας Πετρίδου

Περιοδικό "Αιολικά Γράμματα"

Τεύχος 289

Γενάρης-Φλεβάρης 2018

Ωδή στον έρωτα..

Γι αυτούς που αγάπησαν, που αγαπήθηκαν, που πόνεσαν, που λάτρεψαν, που λατρεύτηκαν, που ερωτεύτηκαν .... για ΣΕΝΑ !!!

Φθινόπωρο..

Φθινόπωρο η ψυχή μου και αρρώστησε.

Ποιο σύννεφο να ’ρθει για να τη σώσει

χωρίς βροχή, χωρίς μια σταγόνα δάκρυ,

χωρίς ντροπή, χωρίς έλεος κι απάτη;

Ο χρόνος που πάντα επιστρέφει..

«Υπάρχουν στιγμές που μια σκοτεινή μελαγχολία με συντροφεύει. Δε συμβαίνει συχνά, αλλά συμβαίνει κάθε φορά που φεύγω και κάθε φορά που επιστρέφω» είπε και συνέχισε σχεδόν ευλαβικά να χαϊδεύει αυτό το περίτεχνο στίγμα στο δεξί του μπράτσο, σκαλισμένο βαθιά  πάνω στο δέρμα του.