Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Όταν αγαπάω εγώ..


Κι όταν αγαπάω εγώ, γυρίζω τον κόσμο ανάποδα
και ταξιδεύω ψεύτικα τον χρόνο τον αντάρτη
και ξεμυαλίζομαι στ’ αλλόκοτα, στα δήθεν, στα παράλογα
και παραδίνομαι στο όνειρο που πλάθω απ’ άκρη σ’ άκρη.
 
Κι όταν αγαπάω εγώ, πλανιέμαι μες στην τρέλα μου
και σταματάω τον καιρό σε χείλη μαγεμένα
και ξεψυχάω μες στο ρίγος μου κι αφήνομαι στην έννοια μου
και χαραμίζομαι σ’ αισθήματα και λόγια ερωτευμένα.

Κι όταν αγαπάω εγώ, ξεχνιέμαι μες στο λάθος μου
και το στολίζω με τα μη και με τα όχι που δεν πρέπει
και το φροντίζω σα μωρό κι αποκοιμιέμαι μες στο πάθος μου
και ξημερώνομαι σε αγκαλιά, που σπίθα αγάπης βρέχει.

Κι όταν αγαπάω εγώ, δεν κρύβομαι στην πένα μου,
με χίλιες λέξεις τον παλμό του χτύπου περιγράφω
και τον καημό που αργοκυλά βαθιά μέσα στο αίμα μου,
σ’ ένα καμβά από καρδιά με χρώματα τον βάφω.

Όταν αγαπάω εγώ, δε θέλω μετριότητες,
ούτε υπόστεγα φυγής τις στάλες να γκρεμίζω.
να περπατώ ζητώ τυφλά σε μύριες αθωότητες,
τη μια ζωή μου κι ακριβή, ζωή να τη ποτίζω.


Στέλλα Πετρίδου
Από την ποιητική συλλογή "Έρωτας είναι", εκδόσεις "άλφα πι"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου