Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Ελπίδα..

Και τι είναι η ελπίδα χωρίς τον άνθρωπο;
Και τι είναι ο άνθρωπος χωρίς την ελπίδα;

Για κείνη την ιδέα, την τρελή,
πως θα βρει το καλύτερο παλεύει
και μπρος στην όαση της όμορφης ζωής
το δρόμο του ξεριζωμού τραβά και γη γυρεύει.
Τραχύ το διάβα, κακοτράχαλη η φυγή,
μα τ’ όνειρο γλυκό κι η Γερμανία μιαν Ιθάκη,
που αγκάλη τάζει στο φτωχό
και αύριο ροδόσπαρτο.
Αχ, και να ’τανε αλήθεια
κι ο πόνος να ’φευγε για πάντοτε απ’ τα στήθια!

Στέλλα Πετρίδου
Από την ποιητική συλλογή "Προσφυγιά", εκδόσεις "άλφα πι".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου