Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Με ένα συγνώμη..

Έρωτες...
Έρωτες κεραυνοβόλοι και μισοί...
Τάζουν αστέρια και φωτιές πάνω στην άμμο,
στρώνουν φεγγάρια στα θαλασσινά νερά τους
κι αναστενάζουν.
Μα ο χρόνος τρέχει,
σκορπίζεται σα σκόνη και γελά,
αλυσοδένει τις γαλάζιες τους ελπίδες,
δικάζοντάς τες σε αδύναμο φευγιό.
Κι ένα συγνώμη είναι αρκετό,
να πάρει πίσω εκείνο το αγνάντεμα,
που ονειρεύτηκαν τα μάτια
στη μέση του πελάγου...

Στέλλα Πετρίδου
Από την ποιητική συλλογή "Μίλα μου γι' αγάπη", εκδόσεις "άλφα πι"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου